Ο μύθος των «παχυλών μισθών» των ιερέων στην Ελλάδα

Για χρόνια κυκλοφορεί η αντίληψη ότι οι ιερείς στην Ελλάδα αμείβονται με ιδιαίτερα υψηλούς μισθούς εις βάρος των φορολογουμένων. Ωστόσο, τα πραγματικά στοιχεία δείχνουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Η συντριπτική πλειονότητα των εφημέριων λαμβάνει αποδοχές που κυμαίνονται από 678 έως 1.410 ευρώ μικτά, ποσά που βρίσκονται χαμηλότερα από τους μισθούς πολλών ευρωπαϊκών χωρών και συχνά κοντά στα όρια της οικονομικής επιβίωσης, ιδιαίτερα για όσους υπηρετούν σε απομακρυσμένες περιοχές και έχουν οικογένειες. Η σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες δείχνει ότι οι Έλληνες ιερείς δεν συγκαταλέγονται στους καλύτερα αμειβόμενους. Σε χώρες όπως η Γερμανία, η Δανία, η Αυστρία, η Σουηδία και η Φινλανδία οι αποδοχές είναι πολλαπλάσιες, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις συνοδεύονται και από πρόσθετες παροχές ή στέγαση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε μισθολογική αύξηση στην εκκλησιαστική ιεραρχία είναι εύλογη ή κοινωνικά δίκαιη. Η πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης να χορηγήσει αυξήσεις από 60% έως και σχεδόν 95% στις αποδοχές του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών προκαλεί εύλογα ερωτήματα.

ΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ 4/6/2026

 

Γυναικοκτονίες στην Ελλάδα: Όταν η γεωγραφία γίνεται πρωτοσέλιδο και όχι το ίδιο το έγκλημα

Άρθρο του Βασίλη Παπιομύτογλου

Η πρόσφατη γυναικοκτονία που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία έφερε ξανά στο προσκήνιο ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά προβλήματα της χώρας. Κάθε μία από αυτές τις υποθέσεις αποτελεί μια ανθρώπινη τραγωδία, ένα έγκλημα που αφήνει πίσω του οικογένειες διαλυμένες και μια κοινωνία που αναζητά απαντήσεις.

Με αφορμή το τελευταίο περιστατικό, προχώρησα σε μια καταγραφή των γυναικοκτονιών που έχουν σημειωθεί στην Ελλάδα από το 2021 έως και σήμερα, το 2026.

Οι γυναικοκτονίες ανά έτος

• 2021: 15
• 2022: 24
• 2023: 15
• 2024: 16
• 2025: 19
• 2026: 5 (έως σήμερα)

Συνολικά, την περίοδο 2021-2026 έχουν καταγραφεί 94 γυναικοκτονίες στην ελληνική επικράτεια.

Ελένη Παπαστεργίου: ΝΕΜΕΣΙΣ Cancel Cancer – Κανένα Παιδί Μόνο του στη Μάχη

Η ΝΕΜΕΣΙΣ Cancel Cancer είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο με έδρα τη Θεσσαλονίκη, το οποίο δημιουργήθηκε με στόχο να στηρίξει ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρές ασθένειες. Μαζί με μια ομάδα εθελοντών θεραπευτών, στεκόμαστε δίπλα σε ενήλικες και παιδιά που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο, αυτοάνοσα και ψυχικά νοσήματα, προσφέροντας ουσιαστική και πολύπλευρη υποστήριξη. Η στήριξή μας περιλαμβάνει ιατρική, ψυχολογική και κοινωνική φροντίδα, καθώς και υπηρεσίες διατροφολογίας, φυσικοθεραπείας, σωματικής ευεξίας και εργοθεραπείας. Παράλληλα, δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση και στην ψυχοκοινωνική στήριξη των φροντιστών, καθώς γνωρίζω από προσωπική εμπειρία το βάρος που καλούνται να σηκώσουν. Στο πλαίσιο των δράσεών μας, διοργανώνουμε επιστημονικές ομιλίες σε σχολεία και στην ευρύτερη κοινωνία, με στόχο την ενημέρωση, την πρόληψη και την προαγωγή της υγείας, αλλά και την ενίσχυση της αντίληψης ότι ακόμη και μέσα από τη νόσο μπορεί να διατηρηθεί μια ποιοτική και λειτουργική ζωή. Παράλληλα, πραγματοποιούμε φιλανθρωπικές δράσεις μέσα από την Καμπάνια Αγάπης “Cancel Cancer - Διαψεύδουμε τον καρκίνο, χαράζοντας τη ζωή των παιδιών από εκεί που την άφησαν”.

Ωραιόκαστρο: παιδικές χαρές κλειστές, σχολικές αυλές κλειστές, μέχρι νεωτέρας

Το θέμα που συζητήθηκε στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο Ωραιοκάστρου θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Σε έναν δήμο όπου σε πολλές περιοχές οι παιδικές χαρές παραμένουν κλειστές ή δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες των οικογενειών, κατατέθηκε πρόταση να παραμείνουν ανοιχτές οι σχολικές αυλές κατά τις απογευματινές ώρες για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ώστε τα παιδιά να έχουν έναν ασφαλή χώρο για παιχνίδι και άθληση.Και όμως, αντί η συζήτηση να επικεντρωθεί στο πώς θα εφαρμοστεί το μέτρο με ασφάλεια και οργάνωση, αναλώθηκε στο ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν κάποιο παιδί τραυματιστεί.

Δ. Ωραιοκάστρου: Αρχίζει η υποβολή των αιτήσεων για την καλοκαιρινή δημιουργική απασχόληση «Θερινό Σχολείο 2026»

Από τον Δήμο Ωραιοκάστρου ανακοινώνεται η έναρξη της διαδικασίας υποβολής αιτήσεων συμμετοχής στο πρόγραμμα καλοκαιρινής δημιουργικής απασχόλησης παιδιών «Θερινό Σχολείο 2026». Για ακόμη ένα καλοκαίρι ανοίγει την αγκαλιά της η καλοκαιρινή δημιουργική απασχόληση του Δήμου Ωραιοκάστρου για παιδιά ηλικίας πέντε έως δώδεκα ετών (5-12 ετών), με έτος γέννησης μεταξύ 2014 και 2021. Πρόκειται για παιδιά που κατά την τρέχουσα σχολική περίοδο φοιτούν στην Α’ βάθμια εκπαίδευση, από τα προνήπια έως και την ΣΤ΄δημοτικού. Η κάθε μέρα στο «Θερινό Σχολείο» θα είναι ένα ταξίδι για τους μικρούς του φίλους γεμάτο παιχνίδι και δραστηριότητες δημιουργικής απασχόλησης που θα αναπτύσσουν συνδυαστικά σώμα και πνεύμα, με τη μουσική προπαιδεία να εναλλάσσεται με το θεατρικό παιχνίδι, τον χορό και το τραγούδι να συναντούν τις εικαστικές τέχνες, τη γυμναστική να διοχετεύει την ανεξάντλητη παιδική ενέργεια στην άσκηση του σώματος και την προαγωγή της υγείας των μαθητριών και μαθητών, και τη ζωγραφική να δίνει σχήμα και χρώμα στην αστείρευτη φαντασία τους.

Πρεμιέρα για την ενδοδημοτική συγκοινωνία στο Ωραιόκαστρο - Όλες οι στάσεις και τα δρομολόγια

Μια σημαντική αναβάθμιση στις μετακινήσεις των πολιτών φέρνει ο Δήμος Ωραιοκάστρου, καθώς για πρώτη φορά αποκτά ενδοδημοτική συγκοινωνία, η οποία θα συνδέει τις Κοινότητες της Δημοτικής Ενότητας Μυγδονίας (Δρυμός, Λητή και Μελισσοχώρι) με το κέντρο του Ωραιοκάστρου. Το πρώτο δρομολόγιο της νέας λεωφορειακής γραμμής θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 2 Ιουνίου 2026, δίνοντας λύση σε ένα πάγιο αίτημα των κατοίκων για καλύτερη και πιο άμεση σύνδεση των κοινοτήτων με την έδρα του Δήμου. Η δημιουργία της ενδοδημοτικής συγκοινωνίας προέκυψε έπειτα από σειρά επαφών και συναντήσεων του δημάρχου Ωραιοκάστρου, Παντελή Τσακίρη, με τον αναπληρωτή υπουργό Μεταφορών, Κωνσταντίνο Κυρανάκη, τον αντιπεριφερειάρχη Μεταφορών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Σωκράτη Δωρή, καθώς και με στελέχη του ΟΣΕΘ και του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης.

ΜΑΡΙΑ ΜΠΟΓΙΑΡΙΔΟΥ: Η Ανθρωπιστική παιδεία ως απάντηση στις προκλήσεις του 21ου αιώνα

Κλείνοντας τον Απρίλιο 20 χρόνια στην ιδιωτική εκπαίδευση θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου για τον χώρο της παιδείας όπως διαμορφώνεται στο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της εποχής. Σε μια περίοδο που οι αλλαγές συμβαίνουν με ταχύτητα φωτός, οι νέοι πρέπει να εκπαιδευτούν με τέτοιο τρόπο ώστε να αντιλαμβάνονται και να ανταποκρίνονται στις προκλήσεις αυτές σε γλωσσικό, κοινωνικό αλλά και επαγγελματικό επίπεδο. Η προσαρμοστικότητα, λοιπόν, αναδεικνύεται ως κρίσιμη ικανότητα. Προσαρμοστικότητα και ευελιξία αποτελούν μια συναρπαστική ικανότητα που το εκπαιδευτικό σύστημα καλείται ν’ αναδείξει και να υποστηρίξει ταυτόχρονα. Κι εδώ έγκειται η δυσκολία.Το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει  να διαμορφώσει ανθρώπους που δεν φοβούνται την αβεβαιότητα αλλά-αντιθέτως- την αντιλαμβάνονται ως ευκαιρία για ανάπτυξη και μάθηση. Και αυτό πρέπει να ενεργοποιηθεί από την πρωτοβάθμια κιόλας εκπαίδευση.

Διάκριση για μαθητή του 5ου Γυμνασίου Ωραιοκάστρου

Τον μαθητή της Β’ τάξης Λυκείου του 5ου Γυμνασίου Ωραιοκάστρου με Λυκειακές Τάξεις «Όλγα Σταυρίδου», Γιάννη Ισκεντερίδη, υποδέχθηκε στο γραφείο του ο δήμαρχος Ωραιοκάστρου, Παντελής Τσακίρης, προκειμένου να τον συγχαρεί για τη σημαντική διάκριση του καλλιτεχνικού έργου του σε διεθνές μαθητικό συνέδριο στην Πολωνία. Η διάκριση ήρθε στο πλαίσιο της συμμετοχής μαθητών του 5ου Γυμνασίου Ωραιοκάστρου (Λ.Τ.) στις εργασίες του διεθνούς μαθητικού συνεδρίου Π.Ε.Σ., το οποίο πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Μουσείο Άουσβιτς – Μπιρκενάου, με θεματικό άξονα: «Ελλάδα – Άουσβιτς: Φασισμός – Ρατσισμός – Ναζισμός. Μία αέναη πορεία της ανθρώπινης φύσεως (1933 – 2024)». Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, οι μαθητές παρουσίασαν εργασίες που απέσπασαν ιδιαίτερα θετικά σχόλια από την οργανωτική επιτροπή και τους συμμετέχοντες. Ξεχώρισε η αφίσα με τίτλο «Το Μπάνιο», έργο του Γιάννη Ισκεντερίδη, η οποία πραγματεύεται με έντονο συμβολισμό τη φρίκη του Ολοκαυτώματος.

FOFO: Ο φόβος να μάθεις την αλήθεια

Υπάρχει ένα φαινόμενο που λειτουργεί σαν «αόρατος εχθρός»: το FoFo (Fear of Finding Out), ο φόβος να μάθεις την αλήθεια. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που μας κάνει να αποφεύγουμε γιατρούς, εξετάσεις και συζητήσεις για την υγεία μας, επειδή φοβόμαστε ότι το αποτέλεσμα μπορεί να είναι δυσάρεστο. Αντί να αντιμετωπίζουμε την πιθανότητα ενός προβλήματος, προτιμάμε να μην το μάθουμε καθόλου. Κι όμως, αυτή η αποφυγή έχει συνέπειες.

Γιατί φοβόμαστε να μάθουμε;

Ο FoFo δεν είναι απλή αναβλητικότητα. Έχει πιο βαθιές ρίζες:

• Φόβος για διάγνωση: πολλοί φοβούνται ότι μια εξέταση θα αποκαλύψει κάτι σοβαρό.

• Ανησυχία για το άγνωστο: η αβεβαιότητα συχνά είναι πιο τρομακτική από την πραγματικότητα.

• Τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος: μια δύσκολη εμπειρία με γιατρό ή νοσοκομείο μπορεί να δημιουργήσει αποστροφή.