Ωραιόκαστρο: παιδικές χαρές κλειστές, σχολικές αυλές κλειστές, μέχρι νεωτέρας

Το θέμα που συζητήθηκε στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο Ωραιοκάστρου θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Σε έναν δήμο όπου σε πολλές περιοχές οι παιδικές χαρές παραμένουν κλειστές ή δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες των οικογενειών, κατατέθηκε πρόταση να παραμείνουν ανοιχτές οι σχολικές αυλές κατά τις απογευματινές ώρες για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ώστε τα παιδιά να έχουν έναν ασφαλή χώρο για παιχνίδι και άθληση.Και όμως, αντί η συζήτηση να επικεντρωθεί στο πώς θα εφαρμοστεί το μέτρο με ασφάλεια και οργάνωση, αναλώθηκε στο ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν κάποιο παιδί τραυματιστεί.

Προφανώς κανείς δεν επιθυμεί να βρεθεί αντιμέτωπος με δυσάρεστα περιστατικά. Είναι ένα επιχείρημα που μέχρι ενός σημείου μπορεί να γίνει κατανοητό. Όμως γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: τα παιδιά αυτά πού ακριβώς θα πάνε να παίξουν;

Όπως πολύ σωστά επισήμανε ο δημοτικός σύμβουλος Πέτρος Αταμιάν, όταν ο ίδιος ο δήμος δεν μπορεί να προσφέρει λειτουργικές παιδικές χαρές, οφείλει να δώσει μια εναλλακτική λύση. Ή μήπως η απάντηση είναι να παίζουν τα παιδιά στους δρόμους, στα πεζοδρόμια και στις πλατείες χωρίς καμία οργάνωση και καμία προστασία;

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η τοποθέτηση του δημάρχου Παντελή Τσακίρη, ο οποίος τάχθηκε ξεκάθαρα υπέρ της πρότασης που έφερε η αντιδήμαρχος Παιδείας Λία Δρόσου.

«Είναι η ίδια λογική με το αν κάποιος πέσει και χτυπήσει σε ένα πεζοδρόμιο. Είναι ακριβώς το ίδιο. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω με όσα ακούστηκαν. Όταν ένα παιδί πηγαίνει το πρωί σε ένα σχολείο, πηγαίνει σε ακατάλληλο περιβάλλον; Σχολικό περιβάλλον είναι το πρωί, σχολικό περιβάλλον είναι και το απόγευμα. Αλλάζει κάτι; Εδώ για να αναλαμβάνουμε ευθύνες δεν είμαστε; Αν κάποιος χτυπήσει στα Αλώνια, ποιος θα έχει την ευθύνη; Τι είδους ευθυνοφοβία είναι αυτή; Αδυνατώ να παρακολουθήσω αυτή τη συλλογιστική», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Τα λόγια του δημάρχου αποτύπωσαν μια πραγματικότητα που πολλοί δημότες σκέφτονται αλλά λίγοι εκφράζουν δημόσια. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει μόνο για να αποφεύγει τις ευθύνες. Υπάρχει κυρίως για να δίνει λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας.

Αυτό που προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό ήταν η εικόνα που παρουσίασε η ίδια η διοίκηση κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Δημοτικοί σύμβουλοι και στελέχη της πλειοψηφίας εμφανίστηκαν να διαφωνούν ανοιχτά μεταξύ τους, χωρίς κοινή γραμμή και χωρίς κοινό προσανατολισμό. Η εικόνα σύγχυσης ήταν εμφανής και επιβεβαίωσε όσα εδώ και καιρό ακούγονται στους διαδρόμους του Δημαρχείου περί σοβαρών εσωτερικών τριβών.

Και κάπως έτσι, αντί να ληφθεί μια ξεκάθαρη απόφαση για ένα ζήτημα που αφορά εκατοντάδες οικογένειες, το Δημοτικό Συμβούλιο κατέληξε στο απόλυτο τίποτα.

Η τελική απόφαση ήταν η αναβολή.

Και μέχρι τότε, τα παιδιά εξακολουθούν να μην έχουν παιδικές χαρές και να περιμένουν από τους ενήλικες να αποφασίσουν το αυτονόητο.